"Δεν θα πάει κάποιος στη φυλακή;"
18/05/2010
Το ερώτημα είχαν πρωτοαπευθύνει προς τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών συνάδελφοί του στο Ecofin με αφορμή τα greek statistics. Τώρα ακούγεται ολοένα και πιο δυνατό. Έφτασε μάλιστα και στο Προεδρικό Μέγαρο, όταν οι παριστάμενοι πολιτικοί αρχηγοί, πρωτοστατούντος του Προέδρου της Δημοκρατίας, συνομολόγησαν για πολλοστή φορά μέτρα κατά της διαφθοράς. Σκαρφίστηκαν ακόμη και συνταγματική αναθεώρηση και νέα ιδιώνυμα, λες και στην Ελλάδα λείπουν οι νόμοι...
Το "σύνδρομο του Γουδή" εξαπλώνεται, καθώς οι πολίτες, εμβρόντητοι από το μέγεθος της κρίσης, επιχειρούν να αποδράσουν προσωποποιώντας τις ευθύνες, ενίοτε αναζητώντας και εξιλαστήρια θύματα. Ακόμη κι αν γεμίσουν οι φυλακές με λαμόγια (μακάρι να βρεθούν και να πληρώσουν, αλλά...), το πρόβλημα της επαπειλούμενης οικονομικής και, κυρίως, κοινωνικής χρεωκοπίας δεν αντιμετωπίζεται.
Η κρίση έχει πολιτικά αίτια και αντανακλά κοινωνικούς - πολιτικούς συσχετισμούς. Αν δεν ανατραπούν αυτοί, δεν θα υπάρξει διέξοδος προς όφελος των αδύναμων. Η χώρα μπήκε με μακιγιάζ στο ευρώ και πλήρωσε την ανατίμηση με απώλεια ανταγωνιστικότητας και με δυσθεώρητα κοινωνικά ελλείμματα. Η χώρα πλήρωσε με δισ. ευρώ τον μεγαλοϊδεατισμό των Ολυμπιακών Αγώνων. Και εξακολουθεί να πληρώνει την πλασματική ειρήνη των υπερεξοπλισμών. Σε όλες αυτές τις μπίζνες, όπως και στην τεράστια εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αναπτύχθηκαν φαινόμενα διαπλοκής και μίζες. Η πολυάριθμη κατηγορία των ευνοουμένων παρείχε, μέσα από τα πελατειακά δίκτυα, κάλυψη σ' αυτή τη σκανδαλώδη "ανάπτυξη" του καταχρεωμένου κράτους και του υπερχρεωμένου πολίτη.
Η απάντηση δεν βρίσκεται στην προβολή λαϊκιστικών συνθημάτων, με τα οποία συνήθως έρχονται στην επιφάνεια ολοκληρωτικά σχήματα. Τι άλλο μυρίζει η ιταμή επίθεση του προέδρου του ΣΕΒ στο "πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης"; Βέβαια βρίσκει και τα κάνει, αφού οι πολιτικοί και η πολιτική χρόνια τώρα έχουν εκχωρήσει στην οικονομία και το κεφάλαιο την πρωτοκαθεδρία και έχουν παραιτηθεί από τη στοιχειώδη διαδικασία διαμεσολάβησης προκειμένου να ισχύει το "κοινωνικό συμβόλαιο". Θα μας σώσουν αυτοί που βύθισαν τις επιχειρήσεις τους τη δεκαετία του '70 (προβληματικές...) και μετά οι άλλοι, τα νέα "τζάκια" με τη διαπλοκή;
Μήπως δεν αποπνέει λαϊκισμό το εκβιαστικό - πλαστό δίλημμα της κυβέρνησης "ΔΝΤ ή χρεωκοπία";
Ο λαϊκισμός, όμως, έχει ποικίλες προελεύσεις. Τι άλλο είναι η πρόταση να φύγουν οι βουλευτές της αριστεράς από τη Βουλή, σύνθημα που αναθερμαίνει το στερεότυπο της συλλογικής ευθύνης πολιτικών κομμάτων και προσώπων; Αριστερή απάντηση δεν είναι η αντιγραφή της επιθετικότητας του τηλεοπτικού λόγου.
Η αριστερά καλείται να δώσει σχήμα στην άμορφη οργή των πολιτών, οικοδομώντας ένα πειστικό "εμείς" ως αντίβαρο στον κυνισμό που διαχέεται μέσα στην κοινωνία, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης. Να προτάξει δημοκρατικές και κοινωνικές αξίες ως βάση εναλλακτικών πολιτικών για την αντιμετώπιση της κρίσης, σε επαφή με την καθημερινότητα των πολιτών, σε αντιστοίχιση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.
Ν.Φ.
Από την εφημερίδα Αυγή
Στείλτε μας τις απόψεις σας και τις γνώμες σας στο korydallistaskkk@yahoo.gr ή επικοινωνήστε μαζί μας στο 210-4953837
Τρίτη 18 Μαΐου 2010
Πέμπτη 13 Μαΐου 2010
Η Απάντηση της Αριστεράς στην κρίση
ΣΥΡΙΖΑ: Μήνυμα αντίστασης με κεντρικές εκδηλώσεις
Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/05/2010
Μήνυμα αντίστασης στη σαρωτκή οικονομική πολιτική της κυβέρνησης στέλνει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας να διοχετεύσει την οργή του κόσμου στις ανοιχτές συγκεντρώσεις που διοργανώνει σήμερα στην Θεσσαλονίκη και αύριο στην Αθήνα, με κεντρικό ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα. Σειρά τις επόμενες ημέρες παίρνουν κι άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας, με τη συμμετοχή κορυφαίων στελεχών του σχήματος.
Σήμερα ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και θα μιλήσει στην κεντρική εκδήλωση του σχήματος στις 7.30 μ.μ. στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν επίσης η Χριστίνα Ζιάκκα, μέλος Επιτροπής Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ, και ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος, μέλος του Συντονιστικού Θεσσαλονίκης ΣΥΡΙΖΑ.
Αύριο Παρασκευή, ο Αλ. Τσίπρας μαζί με το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς Μ. Γλέζο θα μιλήσουν για την απάντηση της αριστεράς στην κρίση, στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Κοτζιά) στις 7 μ.μ.. Στη συγκέντρωση θα παραβρεθούν και θα χαιρετήσουν αντιπροσωπείες κομμάτων από την ευρωπαϊκή αριστερά. Πρόκειται για τη Μαρίζα Ματίας (Marisa Matias), ευρωβουλευτής της Ευρωομάδας GUE/NGL, από το Πορτογαλικό "Μπλόκο της Αριστεράς" (Bloco de Esquerda), ο Τζο Χίγκινς (Joe Higgins), ευρωβουλευτής της Ευρωομάδας GUE/NGL, από το Ιρλανδικό "Σοσιαλιστικό Κόμμα" (Socialist Party), και ο Ζαν-Πιέρ Μπράρ (Jean-Pierre Brard), Βουλευτής του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCF), εισηγητής του ΓΚΚ στη συζήτηση στο Γαλλικό Κοινοβούλιο (3/5/2010) για το "Σχέδιο Βοήθειας" της κυβέρνησης Σαρκοζί προς την Ελλάδα.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/05/2010
Μήνυμα αντίστασης στη σαρωτκή οικονομική πολιτική της κυβέρνησης στέλνει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας να διοχετεύσει την οργή του κόσμου στις ανοιχτές συγκεντρώσεις που διοργανώνει σήμερα στην Θεσσαλονίκη και αύριο στην Αθήνα, με κεντρικό ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα. Σειρά τις επόμενες ημέρες παίρνουν κι άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας, με τη συμμετοχή κορυφαίων στελεχών του σχήματος.
Σήμερα ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και θα μιλήσει στην κεντρική εκδήλωση του σχήματος στις 7.30 μ.μ. στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν επίσης η Χριστίνα Ζιάκκα, μέλος Επιτροπής Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ, και ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος, μέλος του Συντονιστικού Θεσσαλονίκης ΣΥΡΙΖΑ.
Αύριο Παρασκευή, ο Αλ. Τσίπρας μαζί με το ιστορικό στέλεχος της αριστεράς Μ. Γλέζο θα μιλήσουν για την απάντηση της αριστεράς στην κρίση, στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως (πρώην Κοτζιά) στις 7 μ.μ.. Στη συγκέντρωση θα παραβρεθούν και θα χαιρετήσουν αντιπροσωπείες κομμάτων από την ευρωπαϊκή αριστερά. Πρόκειται για τη Μαρίζα Ματίας (Marisa Matias), ευρωβουλευτής της Ευρωομάδας GUE/NGL, από το Πορτογαλικό "Μπλόκο της Αριστεράς" (Bloco de Esquerda), ο Τζο Χίγκινς (Joe Higgins), ευρωβουλευτής της Ευρωομάδας GUE/NGL, από το Ιρλανδικό "Σοσιαλιστικό Κόμμα" (Socialist Party), και ο Ζαν-Πιέρ Μπράρ (Jean-Pierre Brard), Βουλευτής του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCF), εισηγητής του ΓΚΚ στη συζήτηση στο Γαλλικό Κοινοβούλιο (3/5/2010) για το "Σχέδιο Βοήθειας" της κυβέρνησης Σαρκοζί προς την Ελλάδα.
Από την σημερινή Αυγή
Τρίτη 11 Μαΐου 2010
Παίρνουν τα μέτρα τους γιά τα μέτρα
Πηγή http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=160194
Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
«Τους βλέπαμε μεγάλους, γιατί ήμαστε σκυφτοί, σηκώσαμε κεφάλι, θα σκύψουνε αυτοί...». Το σύνθημα αυτό ακούγεται τις τελευταίες μέρες στις γειτονιές της Αθήνας. Μετά την προσφυγή στο ΔΝΤ, στους δρόμους και τα στενά των συνοικιών δεν περισσεύει μόνο η οργή. Αλλά ξεκίνησε και η δράση.
«Στόχος μας είναι η αφύπνιση των πολιτών», λένε οι κάτοικοι του Νέου Κόσμου, οι οποίοι προτάσσουν την αλληλεγγύη ως όπλο. Σε πολλές περιοχές της χώρας οργανώνονται καθημερινά γενικές συνελεύσεις κατοίκων. Ο στόχος είναι διπλός: Να διαλυθεί το επικίνδυνο μείγμα φόβου, σιγής και ανασφάλειας που διακατέχει αρκετούς πολίτες μετά την επιβολή των σκληρών μέτρων και να καλλιεργηθεί ένα κλίμα αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και κοινής δράσης.
Το απόγευμα της Δευτέρας ο κόσμος που έφτανε στο δημοτικό καφενείο του Νέου Κόσμου στο λόφο Λαμπράκη κρατούσε φυλλάδιο στο οποίο δέσποζε ένα καυστικό σκίτσο για τα γεγονότα των ημερών: «"Τα λεφτά υπάρχουν" έλεγαν προεκλογικά. Πού να φανταστώ ο μαλάκας ότι εγώ τα είχα!» ομολογεί ο μισθωτός στη συμβία του, δεμένος χειροπόδαρα.
Είναι μία από τις πρώτες συνελεύσεις που πραγματοποιούνται με τη συμμετοχή κατοίκων από τον Νέο Κόσμο, το Παγκράτι και το Μετς. Στην αρχή το κλίμα είναι χλιαρό και ο κόσμος λίγος. Φαίνεται όμως ότι με το πικρό χιούμορ της γελοιογραφίας ταυτίζονται πολλοί.
«Μην ανησυχείτε. Σε λίγο θα γεμίσει», ενθαρρύνει η κυρία Γεωργία όσους ανησυχούν από τη μικρή προσέλευση. Και έχει δίκιο. Σε μισή ώρα, ο χώρος γεμίζει.
«Δεν είναι δα και δύσκολο να βρεις συνοδοιπόρους, που θέλουν να απορρίψουν στην πράξη ένα πακέτο μέτρων που υπόσχεται φτώχεια και ανεργία για τους πολλούς», συμπληρώνει ο διπλανός της.
Στον Γιώργο, κάτοικο Ν. Κόσμου, δεν περισσεύει το χιούμορ: «Το πολιτικό σύστημα απέδειξε ειδικά αυτό το διάστημα πόσο αναξιόπιστο είναι. Πώς να τους πιστέψεις; Ξεχνούν τα υπεσχημένα από τη μία μέρα στην άλλη. Τρέφω πολλές ελπίδες για αυτό που συμβαίνει σήμερα εδώ».
«Σας παρακαλώ μην αναφερθείτε σε κόμματα και κομματικές ταμπέλες», συμπληρώνει η Ελπίδα. «Εδώ ήρθαμε ως πολίτες.Το γεγονός βέβαια ότι κάποιοι από εμάς είναι πολιτικοποιημένοι δεν είναι μεμπτό. Ωστόσο, εδώ δεν εκπροσωπούμε κανένα κόμμα, κανέναν φορέα».
Η Ελπίδα παίρνει πρώτη το λόγο: «Καταλαβαίνουμε όλοι ότι οι στιγμές είναι δύσκολες. Στην κατάθλιψη και την απραξία, όμως, μας οδηγούν τρία πράγματα: Πρώτον, ότι μας έπεισαν από τα τηλεοπτικά παράθυρα ότι είμαστε υπεύθυνοι για το χρέος. Δεύτερον, ότι ο καθένας μόνος του είναι αδύναμος. Και, τρίτον, μας έπεισαν ότι η κατάσταση είναι μονόδρομος. Ολα αυτά είναι μεγάλα ψέματα».
Λίγα μέτρα πιο κάτω, η Αργίνη κουνάει το κεφάλι και φαίνεται να συμφωνεί: «Στόχος των συνελεύσεων είναι η αφύπνιση των πολιτών. Θα επιδιώξουμε να μάθουν όλοι τι είναι τα μέτρα και πόσο τους θίγουν».
Οι προτάσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Αρκετοί πολίτες όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν αμαχητί τα νέα μέτρα, αλλά προτείνουν ακόμη και λύσεις αυτοδιαχείρισης των οικονομικών θεμάτων, αρχικά σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης: «Δεν θα κατηγορήσω τους κυβερνώντες για κλέφτες, γιατί δεν έχω αποδείξεις. Μπορώ να πω όμως ότι είναι ανίκανοι. Κι επειδή εγώ, όπως και χιλιάδες άλλοι Ελληνες, δεν υπήρξαμε ποτέ φοροφυγάδες, καλούμαστε όμως τώρα να πληρώσουμε τα σπασμένα, σκέφτομαι πως εμείς ως πολίτες μπορούμε να εμπλακούμε στον έλεγχο των χρημάτων που φεύγουν από τις τσέπες μας», λέει ο Γιάννης.
Αργά το βράδυ, η συνέλευση καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις: Τη δημιουργία ταμείου ανέργων, τη στήριξη συνοικιακών μαγαζιών και -το βασικότερο- τη γνωστοποίηση παντού της επόμενης κινητοποίησης.
Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
«Τους βλέπαμε μεγάλους, γιατί ήμαστε σκυφτοί, σηκώσαμε κεφάλι, θα σκύψουνε αυτοί...». Το σύνθημα αυτό ακούγεται τις τελευταίες μέρες στις γειτονιές της Αθήνας. Μετά την προσφυγή στο ΔΝΤ, στους δρόμους και τα στενά των συνοικιών δεν περισσεύει μόνο η οργή. Αλλά ξεκίνησε και η δράση.
«Στόχος μας είναι η αφύπνιση των πολιτών», λένε οι κάτοικοι του Νέου Κόσμου, οι οποίοι προτάσσουν την αλληλεγγύη ως όπλο. Σε πολλές περιοχές της χώρας οργανώνονται καθημερινά γενικές συνελεύσεις κατοίκων. Ο στόχος είναι διπλός: Να διαλυθεί το επικίνδυνο μείγμα φόβου, σιγής και ανασφάλειας που διακατέχει αρκετούς πολίτες μετά την επιβολή των σκληρών μέτρων και να καλλιεργηθεί ένα κλίμα αλληλεγγύης, ανθρωπιάς και κοινής δράσης.
Το απόγευμα της Δευτέρας ο κόσμος που έφτανε στο δημοτικό καφενείο του Νέου Κόσμου στο λόφο Λαμπράκη κρατούσε φυλλάδιο στο οποίο δέσποζε ένα καυστικό σκίτσο για τα γεγονότα των ημερών: «"Τα λεφτά υπάρχουν" έλεγαν προεκλογικά. Πού να φανταστώ ο μαλάκας ότι εγώ τα είχα!» ομολογεί ο μισθωτός στη συμβία του, δεμένος χειροπόδαρα.
Είναι μία από τις πρώτες συνελεύσεις που πραγματοποιούνται με τη συμμετοχή κατοίκων από τον Νέο Κόσμο, το Παγκράτι και το Μετς. Στην αρχή το κλίμα είναι χλιαρό και ο κόσμος λίγος. Φαίνεται όμως ότι με το πικρό χιούμορ της γελοιογραφίας ταυτίζονται πολλοί.
«Μην ανησυχείτε. Σε λίγο θα γεμίσει», ενθαρρύνει η κυρία Γεωργία όσους ανησυχούν από τη μικρή προσέλευση. Και έχει δίκιο. Σε μισή ώρα, ο χώρος γεμίζει.
«Δεν είναι δα και δύσκολο να βρεις συνοδοιπόρους, που θέλουν να απορρίψουν στην πράξη ένα πακέτο μέτρων που υπόσχεται φτώχεια και ανεργία για τους πολλούς», συμπληρώνει ο διπλανός της.
Στον Γιώργο, κάτοικο Ν. Κόσμου, δεν περισσεύει το χιούμορ: «Το πολιτικό σύστημα απέδειξε ειδικά αυτό το διάστημα πόσο αναξιόπιστο είναι. Πώς να τους πιστέψεις; Ξεχνούν τα υπεσχημένα από τη μία μέρα στην άλλη. Τρέφω πολλές ελπίδες για αυτό που συμβαίνει σήμερα εδώ».
«Σας παρακαλώ μην αναφερθείτε σε κόμματα και κομματικές ταμπέλες», συμπληρώνει η Ελπίδα. «Εδώ ήρθαμε ως πολίτες.Το γεγονός βέβαια ότι κάποιοι από εμάς είναι πολιτικοποιημένοι δεν είναι μεμπτό. Ωστόσο, εδώ δεν εκπροσωπούμε κανένα κόμμα, κανέναν φορέα».
Η Ελπίδα παίρνει πρώτη το λόγο: «Καταλαβαίνουμε όλοι ότι οι στιγμές είναι δύσκολες. Στην κατάθλιψη και την απραξία, όμως, μας οδηγούν τρία πράγματα: Πρώτον, ότι μας έπεισαν από τα τηλεοπτικά παράθυρα ότι είμαστε υπεύθυνοι για το χρέος. Δεύτερον, ότι ο καθένας μόνος του είναι αδύναμος. Και, τρίτον, μας έπεισαν ότι η κατάσταση είναι μονόδρομος. Ολα αυτά είναι μεγάλα ψέματα».
Λίγα μέτρα πιο κάτω, η Αργίνη κουνάει το κεφάλι και φαίνεται να συμφωνεί: «Στόχος των συνελεύσεων είναι η αφύπνιση των πολιτών. Θα επιδιώξουμε να μάθουν όλοι τι είναι τα μέτρα και πόσο τους θίγουν».
Οι προτάσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Αρκετοί πολίτες όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν αμαχητί τα νέα μέτρα, αλλά προτείνουν ακόμη και λύσεις αυτοδιαχείρισης των οικονομικών θεμάτων, αρχικά σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης: «Δεν θα κατηγορήσω τους κυβερνώντες για κλέφτες, γιατί δεν έχω αποδείξεις. Μπορώ να πω όμως ότι είναι ανίκανοι. Κι επειδή εγώ, όπως και χιλιάδες άλλοι Ελληνες, δεν υπήρξαμε ποτέ φοροφυγάδες, καλούμαστε όμως τώρα να πληρώσουμε τα σπασμένα, σκέφτομαι πως εμείς ως πολίτες μπορούμε να εμπλακούμε στον έλεγχο των χρημάτων που φεύγουν από τις τσέπες μας», λέει ο Γιάννης.
Αργά το βράδυ, η συνέλευση καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις: Τη δημιουργία ταμείου ανέργων, τη στήριξη συνοικιακών μαγαζιών και -το βασικότερο- τη γνωστοποίηση παντού της επόμενης κινητοποίησης.
Δευτέρα 10 Μαΐου 2010
Σήμερα στο Δημαρχείο της Νίκαιας 8μμ με Γιάννη Δραγασάκη γιά την ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ομιλητής Γιάννης Δραγασάκης
ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΜΑΪΟΥ 8μ.μ.
Αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχείου Νίκαιας
Π.Τσαλδάρη 10 Νίκαια--
ομιλητής Γιάννης Δραγασάκης
ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΜΑΪΟΥ 8μ.μ.
Αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχείου Νίκαιας
Π.Τσαλδάρη 10 Νίκαια--
Κυριακή 9 Μαΐου 2010
Εμείς μιλάμε γιʼ ανθρώπινες ζωές...
...Αριστεροί κάθε απόχρωσης, αντιεξουσιαστές, αναρχικοί, ελευθεριακοί, παλεύουμε για την κοινωνική απελευθέρωση, τη διεύρυνση της ελευθερίας, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που συνθλίβει τις ζωές και τα όνειρα των ανθρώπων, ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο· έτσι δεν είναι; Τι κοινό έχουν οι αξίες μας με τον φετιχισμό της βίας, τη βία που αναγορεύεται σε υπέρτατο και μοναδικό αυτοσκοπό και, το ανατριχιαστικότερο, περιφρονεί την ανθρώπινη ζωή; Η απαξία για την ανθρώπινη ζωή δεν έχει τίποτα το απελευθερωτικό, δεν υπηρετεί τον αγώνα για απελευθέρωση, δικαιοσύνη και καλύτερη ζωή. Και δεν μπορούμε παρά να βρεθούμε, χωρίς μισόλογα, απέναντι...
Του Στρατή Μπουρνάζου από τα Ενθέματα της Αυγής
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Έκτακτη Είδηση
Να βγούμε στους δρόμους του αγώνα…
Λένε για δέκα χρόνια, εννοούν για όλη μας τη ζωή.
Η ακραία χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων δεν είναι ένα κάπως μεγάλο διάλειμμα. Οι δυνάμεις που την επιβάλλουν θα την κρατήσουν ζωντανή όσο περισσότερο μπορούν. Ακόμη και μια μακροπρόθεσμη ανάκαμψη της οικονομίας, δεν θα αρκεί από μόνη της για να αλλάξουν οι κανόνες που σήμερα διαμορφώνονται. Για παράδειγμα, τα σχέδια τους για το ασφαλιστικό, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται σύντομα, αλλά (σύμφωνα με τα μέχρι τώρα λεγόμενα τους) θα εφαρμοστούν πλήρως μετά από 20 χρόνια. Αυτό που «παίζεται» αυτή την περίοδο, δεν είναι κάποια ευρώ στο μισθό ή στη σύνταξη. Είναι η βάση πάνω στην οποία θα χτίζουμε τις ζωές μας κι εμείς και τα παιδιά μας.
Μιλούσαν για το δημόσιο, είναι για όλους.
Όταν άρχισαν να κόβουν κατακτήσεις, μιλούσαν για το σπάταλο δημόσιο και τους βολεμένους εργαζόμενους του. Μέσα σε ένα χρόνο έχουν μειώσει την αγοραστική δύναμη των δημόσιων υπαλλήλων πάνω από 12% (7,5% μείωση του ονομαστικού μισθού και 5% μείωση από τον πληθωρισμό). Παράλληλα απέλυσαν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους με καθεστώς stage και ετοιμάζουν ακόμη περισσότερες για όσους δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου.
Δεν άργησαν όμως να περάσουν σε μέτρα που έκαιγαν όλους τους εργαζόμενους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι αυξήσεις στους έμμεσους φόρους. Οι αυξήσεις στην τιμή της βενζίνης και στον ΦΠΑ βασικών καταναλωτικών αγαθών δεν διαχωρίζουν δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Χτυπούν όλους τους κακοπληρωμένους εργαζόμενους όπου κι αν δουλεύουν.
Τώρα επιχειρούν να χειροτερέψουν το καθεστώς των συντάξεων. Η ουσιαστική μετατροπή της σύνταξης σε επίδομα φτώχειας, που ο καθένας θα προσπαθεί να αποφύγει μένοντας όσο αντέχει στη δουλειά, αφορά εξίσου όλους τους εργαζόμενους.
Την ίδια στιγμή προετοιμάζουν μειώσεις μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, ενώ τα τριήμερα ή τετραήμερα εργασίας με ανάλογες μειώσεις μισθών έχουν ήδη αρχίσει.
Όλοι κάποια στιγμή έχουμε την ανάγκη να πιστέψουμε ότι η καταστροφή δεν μας αφορά. Είναι ψευδαίσθηση. Ο κατήφορος θα συμπαρασύρει όλους τους εργαζόμενους. Ανεξάρτητα από την εργατικότητα μας ή τα προσόντα μας.
Μιλάνε για μονόδρομο, είναι επιλογή.
Στην αρχή μας λέγανε ότι τα μέτρα που χειροτερεύουν τη ζωή μας, επιβάλλονται από τους ξένους. Τώρα πια η κυβέρνηση το ξεκαθάρισε: είτε με ξένους είτε χωρίς αυτά θα έκανε. Δεν υπάρχει, λέει, άλλη επιλογή.
Πώς γίνεται όμως τα μέτρα αυτά να αφορούν αποκλειστικά τους εργαζόμενους που δεν ευθύνονται για την κρίση και σχεδόν καθόλου τους έχοντες και κατέχοντες; Μήπως επειδή τα μέτρα αυτά σχεδιάζονται από το «κεφάλαιο» και αποσκοπούν στη διόγκωσή του στα χέρια λίγων και εκλεκτών;
Πώς γίνεται όμως η χώρα με τις μεγαλύτερες εξοπλιστικές δαπάνες να μην μπορεί να μειώσει τα εξοπλιστικά της προγράμματα ούτε κατά ένα ντουφέκι; Μήπως επειδή νομίζουν ότι πρέπει πάντα να πληρώνουμε την αμερικανική, τη γερμανική και τη γαλλική βιομηχανία όπλων; Πώς γίνεται μια χώρα που είναι πρώτη σε αυτοκίνητα πολυτελείας σε όλη την Ευρώπη, να είναι από τις τελευταίες σε δημόσια έσοδα; Μήπως επειδή νομίζουν ότι πρέπει πάντα να υποκύπτει στις απειλές των πλουσίων της; Πώς γίνεται μια χώρα να είναι πρώτη σε τραπεζικά κέρδη και από τις τελευταίες σε μισθούς; Πώς γίνεται να φορτωθούμε εμείς τα χρέη που δημιουργήθηκαν από σκανδαλώδη δάνεια ενός διεφθαρμένου οικονομικού και πολιτικού συστήματος σε συνεργασία με τα γεράκια των διεθνών αγορών χρήματος; Μήπως επειδή τους ανεχόμαστε; Πώς γίνεται να βάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση όρια για το χρέος και το έλλειμμα, αλλά όχι για το την ανεργία και τη φτώχεια; Μήπως γιατί αυτό συμφέρει όσους έχουν τη δύναμη που εμείς οι εργαζόμενοι τόσα χρόνια τους παραχωρούμε;
Δεν μπορεί να μην υπάρχει άλλος δρόμος. Ο μόνος τρόπος για να τον ανοίξουμε είναι ν’ αρχίσουμε να τον περπατάμε. Να στήσουμε ξανά εργατικές συλλογικότητες. Καλύτερες απ’ τις παλιές. Να απεργήσουμε, να διαδηλώσουμε, να συζητήσουμε, να οργανωθούμε. Με δημοκρατία και αλληλεγγύη. Τίποτα δεν θα ‘ναι εύκολο. Δεν υπάρχουν βασιλικές οδοί. Υπάρχουν όμως επιλογές.
ü Όχι στο πρόγραμμα σταθερότητας ΔΝΤ-ΕΕ-κυβέρνησης
ü Nα αποσυρθούν τα αντιασφαλιστικά και αντιεκπαιδευτικοί νομοσχέδια
ü Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα
ü Όχι στην περικοπή μισθών και συντάξεων
ü Να ακυρωθούν τα μέτρα της κυβέρνησης
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΜΑΪΟΥ,11.00 πμ
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΡΑΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ «ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ»,
«Η ΠΡΟΟΔΟΣ»,«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ», ΝΙΚΑΙΑΣ , ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΡΕΝΤΗ
5ΜΕΛΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΠ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑΤΡΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΣΕΦΚ
28 Απρίλη 2010
Λένε για δέκα χρόνια, εννοούν για όλη μας τη ζωή.
Η ακραία χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων δεν είναι ένα κάπως μεγάλο διάλειμμα. Οι δυνάμεις που την επιβάλλουν θα την κρατήσουν ζωντανή όσο περισσότερο μπορούν. Ακόμη και μια μακροπρόθεσμη ανάκαμψη της οικονομίας, δεν θα αρκεί από μόνη της για να αλλάξουν οι κανόνες που σήμερα διαμορφώνονται. Για παράδειγμα, τα σχέδια τους για το ασφαλιστικό, θα αρχίσουν να εφαρμόζονται σύντομα, αλλά (σύμφωνα με τα μέχρι τώρα λεγόμενα τους) θα εφαρμοστούν πλήρως μετά από 20 χρόνια. Αυτό που «παίζεται» αυτή την περίοδο, δεν είναι κάποια ευρώ στο μισθό ή στη σύνταξη. Είναι η βάση πάνω στην οποία θα χτίζουμε τις ζωές μας κι εμείς και τα παιδιά μας.
Μιλούσαν για το δημόσιο, είναι για όλους.
Όταν άρχισαν να κόβουν κατακτήσεις, μιλούσαν για το σπάταλο δημόσιο και τους βολεμένους εργαζόμενους του. Μέσα σε ένα χρόνο έχουν μειώσει την αγοραστική δύναμη των δημόσιων υπαλλήλων πάνω από 12% (7,5% μείωση του ονομαστικού μισθού και 5% μείωση από τον πληθωρισμό). Παράλληλα απέλυσαν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους με καθεστώς stage και ετοιμάζουν ακόμη περισσότερες για όσους δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου.
Δεν άργησαν όμως να περάσουν σε μέτρα που έκαιγαν όλους τους εργαζόμενους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι αυξήσεις στους έμμεσους φόρους. Οι αυξήσεις στην τιμή της βενζίνης και στον ΦΠΑ βασικών καταναλωτικών αγαθών δεν διαχωρίζουν δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Χτυπούν όλους τους κακοπληρωμένους εργαζόμενους όπου κι αν δουλεύουν.
Τώρα επιχειρούν να χειροτερέψουν το καθεστώς των συντάξεων. Η ουσιαστική μετατροπή της σύνταξης σε επίδομα φτώχειας, που ο καθένας θα προσπαθεί να αποφύγει μένοντας όσο αντέχει στη δουλειά, αφορά εξίσου όλους τους εργαζόμενους.
Την ίδια στιγμή προετοιμάζουν μειώσεις μισθών και στον ιδιωτικό τομέα, ενώ τα τριήμερα ή τετραήμερα εργασίας με ανάλογες μειώσεις μισθών έχουν ήδη αρχίσει.
Όλοι κάποια στιγμή έχουμε την ανάγκη να πιστέψουμε ότι η καταστροφή δεν μας αφορά. Είναι ψευδαίσθηση. Ο κατήφορος θα συμπαρασύρει όλους τους εργαζόμενους. Ανεξάρτητα από την εργατικότητα μας ή τα προσόντα μας.
Μιλάνε για μονόδρομο, είναι επιλογή.
Στην αρχή μας λέγανε ότι τα μέτρα που χειροτερεύουν τη ζωή μας, επιβάλλονται από τους ξένους. Τώρα πια η κυβέρνηση το ξεκαθάρισε: είτε με ξένους είτε χωρίς αυτά θα έκανε. Δεν υπάρχει, λέει, άλλη επιλογή.
Πώς γίνεται όμως τα μέτρα αυτά να αφορούν αποκλειστικά τους εργαζόμενους που δεν ευθύνονται για την κρίση και σχεδόν καθόλου τους έχοντες και κατέχοντες; Μήπως επειδή τα μέτρα αυτά σχεδιάζονται από το «κεφάλαιο» και αποσκοπούν στη διόγκωσή του στα χέρια λίγων και εκλεκτών;
Πώς γίνεται όμως η χώρα με τις μεγαλύτερες εξοπλιστικές δαπάνες να μην μπορεί να μειώσει τα εξοπλιστικά της προγράμματα ούτε κατά ένα ντουφέκι; Μήπως επειδή νομίζουν ότι πρέπει πάντα να πληρώνουμε την αμερικανική, τη γερμανική και τη γαλλική βιομηχανία όπλων; Πώς γίνεται μια χώρα που είναι πρώτη σε αυτοκίνητα πολυτελείας σε όλη την Ευρώπη, να είναι από τις τελευταίες σε δημόσια έσοδα; Μήπως επειδή νομίζουν ότι πρέπει πάντα να υποκύπτει στις απειλές των πλουσίων της; Πώς γίνεται μια χώρα να είναι πρώτη σε τραπεζικά κέρδη και από τις τελευταίες σε μισθούς; Πώς γίνεται να φορτωθούμε εμείς τα χρέη που δημιουργήθηκαν από σκανδαλώδη δάνεια ενός διεφθαρμένου οικονομικού και πολιτικού συστήματος σε συνεργασία με τα γεράκια των διεθνών αγορών χρήματος; Μήπως επειδή τους ανεχόμαστε; Πώς γίνεται να βάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση όρια για το χρέος και το έλλειμμα, αλλά όχι για το την ανεργία και τη φτώχεια; Μήπως γιατί αυτό συμφέρει όσους έχουν τη δύναμη που εμείς οι εργαζόμενοι τόσα χρόνια τους παραχωρούμε;
Δεν μπορεί να μην υπάρχει άλλος δρόμος. Ο μόνος τρόπος για να τον ανοίξουμε είναι ν’ αρχίσουμε να τον περπατάμε. Να στήσουμε ξανά εργατικές συλλογικότητες. Καλύτερες απ’ τις παλιές. Να απεργήσουμε, να διαδηλώσουμε, να συζητήσουμε, να οργανωθούμε. Με δημοκρατία και αλληλεγγύη. Τίποτα δεν θα ‘ναι εύκολο. Δεν υπάρχουν βασιλικές οδοί. Υπάρχουν όμως επιλογές.
ü Όχι στο πρόγραμμα σταθερότητας ΔΝΤ-ΕΕ-κυβέρνησης
ü Nα αποσυρθούν τα αντιασφαλιστικά και αντιεκπαιδευτικοί νομοσχέδια
ü Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα
ü Όχι στην περικοπή μισθών και συντάξεων
ü Να ακυρωθούν τα μέτρα της κυβέρνησης
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΜΑΪΟΥ,11.00 πμ
ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΡΑΗ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ-ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ «ΝΙΚΟΣ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ»,
«Η ΠΡΟΟΔΟΣ»,«ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ», ΝΙΚΑΙΑΣ , ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΡΕΝΤΗ
5ΜΕΛΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΝΑΠ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑΤΡΩΝ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΣΕΦΚ
28 Απρίλη 2010
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ με ομιλητή τον Γιάννη Δραγασάκη
ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΜΑΪΟΥ 8μ.μ.Αίθουσα εκδηλώσεων Δημαρχείου Νίκαιας
Π.Τσαλδάρη 10 Νίκαια
Π.Τσαλδάρη 10 Νίκαια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)